ویژه چو قاآنی کسی کاورا بود حرمت بسی

کز جان برفت آن حوصله کاندوه حرمان پرورد

ور بوسه ندهی ای پسر حالی به کین بندم کمر

گردد سخنور شیر نر چون رسم طغیان پرورد

زیرا که در مجلس بسی مدح جهانبان پرورد

ماه مهین شاه مهان غیث زمین غوث زمان

کز قیروان تا قیروان در ظل احسان پرورد