ناکامی از عطای تو یک چند کام جوید

یا آنکه مه به هر مه از او نور وام گیرد

صدرا چه باشد ار ز شمول عنایت تو

ناقابلی چو من سمت احتشام گیرد

بی نامی از سخای تو یک عمر نام گیرد

رای تو آینه است نباشد عجب که در وی

نقش خلوص من سمت ارتسام گیرد