گر آفتاب مهر تو بر بخت من نتابد

مشکل بودکه کار تو زین پس قوام گیرد

گویم به شاخ خشک نگه کن که ابر آزار

در حیله طراوتش از فیض عام گیرد

از بخت من جهان همه رنگ ظلام گیرد

دورست خور ز توده غبرا ولی فروغش

هر بامداد عرصه غبرا تمام گیرد