تو آن شهی که گدایان آستان ترا

ز سینه ناله برآید ز دل انین خیزد

ز من که غرق گناهم ثنای حضرت تو

چنان غریب که گوهر ز پارگین خیزد

هزار دامن گوهر ز آستین خیزد

گدای راه نشینم ولی به همت تو

یسار گنج گهربارم از یمین خیزد