هزار دامن گوهر ز آستین خیزد

ز من که غرق گناهم ثنای حضرت تو

چنان غریب که گوهر ز پارگین خیزد

تو آن شهی که گدایان آستان ترا

گدای راه نشینم ولی به همت تو

یسار گنج گهربارم از یمین خیزد

شها ثناگر خود را ممان به درگه خلق