نیام تیغ تو آن برغمان تیره دلست

پی علاج خو د از چهره ناردان افکند

فضای درگهت از نه فلک وسیع ترست

عجب که وقعه درین تیره خاکدان افکند

که گاه کینه وری دوزخ از دهان افکند

بلارک تو اگر نیست خیره سر بهمن

گذر ز بهر چه در کام برغمان افکند