غرض بیامد بنشست و با هزار ادب

سخن چو دایره برگرد خویش می گردید

سواد مردمک چشم من به عارض او

چو گوی ساج به میدان عاج می غلطید

به رسم عادت احباب حال من پرسید

.چه گفت گفت که ماه صیام شد سپری

وز آسمان پی قتلش هلال تیغ کشید