وز آسمان پی قتلش هلال تیغ کشید

غرض بیامد بنشست و با هزار ادب

به رسم عادت احباب حال من پرسید

.چه گفت گفت که ماه صیام شد سپری

یار باده که از عمر تا دمی باقیست

به عیش و شادی باید همی چمید و چرید

رفیق تازه بجوی و رحیق کهنه بخواه