ز جام تیغ تو هر کاو شراب مرگ چشید

هنوز مهر رخش بود در حجاب عدم

که همچو صبح ز شوقش وجود جامه درید

شها تویی که گه حشر مست برخیزد

تویی که کان هنر راست خامه تو گهر

تویی که قفل ظفر راست خنجر تو کلید

سر سنان تو ضرغام مرگ را ناخن