چو بینم روی رنگینش دو چشمم قندهار آید

به جان اوکه هرگه کاکل وگیسوی او بینم

جهان گویی به چشم من پر از افعی و مار آید

چو بو سم لعل شیرینش لبم هندوستان گردد

نظر از بوستان بندم اگر او چهره بگشاید

کنار از دوستان گیرم گرم او درکنار آید

کنار خویش را پر عقرب جراره می بینم