کنار از دوستان گیرم گرم او درکنار آید

چو بو سم لعل شیرینش لبم هندوستان گردد

چو بینم روی رنگینش دو چشمم قندهار آید

نظر از بوستان بندم اگر او چهره بگشاید

کنار خویش را پر عقرب جراره می بینم

دمی کاندر کنارم با دو زلف تا بدار آید

نگاهم چون همی غلطد ز روی او به موی او