زیر آن گیرنده مژگان چشم خواب آلود او

صد زره بر عارضش از مشک ناب آمد پدید

چین زلفش را گشودم همچو کار روزگار

زیر هر تارش هزاران گیرودار آمد پدید

چون غزالی خفته در چنگ عقاب آمد پدید

برکفم جام می یاقوت گون کز عکس آن

در سرانگشتان من رنگ خضاب آمد پدید