زیر هر تارش هزاران گیرودار آمد پدید

با سرانگشتان خود زلفین خود را تاب داد

صد زره بر عارضش از مشک ناب آمد پدید

چین زلفش را گشودم همچو کار روزگار

زیر آن گیرنده مژگان چشم خواب آلود او

چون غزالی خفته در چنگ عقاب آمد پدید

برکفم جام می یاقوت گون کز عکس آن