چین زلفش را گشودم همچو کار روزگار

رخ نمود از زلف و رحمت از عذاب آمد پدید

با سرانگشتان خود زلفین خود را تاب داد

صد زره بر عارضش از مشک ناب آمد پدید

زیر هر تارش هزاران گیرودار آمد پدید

زیر آن گیرنده مژگان چشم خواب آلود او

چون غزالی خفته در چنگ عقاب آمد پدید