رخ نمود از زلف و رحمت از عذاب آمد پدید

خانه گلشن شد چو مهرش از نقاب آمد برون

حجره روشن شد چو رویش بی نقاب آمد پدید

ل ب گشود از ناز و هستی از عدم گشت آشکار

با سرانگشتان خود زلفین خود را تاب داد

صد زره بر عارضش از مشک ناب آمد پدید

چین زلفش را گشودم همچو کار روزگار