ل ب گشود از ناز و هستی از عدم گشت آشکار

در دو چشم من همی رشک شراب آمد پدید

خانه گلشن شد چو مهرش از نقاب آمد برون

حجره روشن شد چو رویش بی نقاب آمد پدید

رخ نمود از زلف و رحمت از عذاب آمد پدید

با سرانگشتان خود زلفین خود را تاب داد

صد زره بر عارضش از مشک ناب آمد پدید