ای خواجه یی که حزم تو نارسته از زمین

هستی ز نام وی نشد اینگونه مفتخر

درکربلا حسین علی تا نشد شهید

کی می شدی شفیع همه خلق سر به سر

یاردکه برگ و بار درختان کند ثمر

ای مهری که نطفه اطفال در رحم

گویند شکر جود تو ناگشته جانور