معمار صنع باره قدر تو چون کشید

کش اشک گنج سیم بود چهره کان زر

حالی ز هیبت تو روا باشد ار رود

قارون صفت به زیر زمین خصم بد سیر

نه چرخ همچو حلقه بماند از برون در

خیاط فیض جامه بخت تو چون برید

از اطلس سپهر برین کردش آستر