خیاط فیض جامه بخت تو چون برید

قارون صفت به زیر زمین خصم بد سیر

معمار صنع باره قدر تو چون کشید

نه چرخ همچو حلقه بماند از برون در

از اطلس سپهر برین کردش آستر

روز وغا که از تک اسبان ره نورد

سیماب وار لرزه درافتد به بوم و بر