نه چرخ همچو حلقه بماند از برون در

حالی ز هیبت تو روا باشد ار رود

قارون صفت به زیر زمین خصم بد سیر

معمار صنع باره قدر تو چون کشید

خیاط فیض جامه بخت تو چون برید

از اطلس سپهر برین کردش آستر

روز وغا که از تک اسبان ره نورد