همانا هفته یی نگذشت کش باز از سر رحمت

سراپا ساعد حور از لآلی گشته پر زیور

هم او را داد رخشان خاتم لعلی بدین معنی

که چون این لعل بادت چهره سرخ از رحمت داور

قبای خویشتن بخشید گیهانبان کیوان فر

مگو جامه لباسی ز آفرینش وسعتش افزون

سعادتها درو مدغم شرافتها درو مضمر