قبای خویشتن بخشید گیهانبان کیوان فر

هم او را داد رخشان خاتم لعلی بدین معنی

که چون این لعل بادت چهره سرخ از رحمت داور

همانا هفته یی نگذشت کش باز از سر رحمت

مگو جامه لباسی ز آفرینش وسعتش افزون

سعادتها درو مدغم شرافتها درو مضمر

به سرهنگان لشکر داد فرمان خواجه اعظم