می نماند ز سیاهی به همه زنگ اثر

ای به هرحال ترا بوده ز باری یاری

وی به هر کار ترا آمده داور یاور

عکسی ار افتد زآیینه حسن تو به زنگ

در ازل آدم اگر مدح تو می کردی گوش

هیچ کس تا ابد از مام نمی زادی کر

ور به ظلمات جمال تو فکندی پرتو