در ازل آدم اگر مدح تو می کردی گوش

وی به هر کار ترا آمده داور یاور

عکسی ار افتد زآیینه حسن تو به زنگ

می نماند ز سیاهی به همه زنگ اثر

هیچ کس تا ابد از مام نمی زادی کر

ور به ظلمات جمال تو فکندی پرتو

ایمن از وحشت ظلمات شدی اسکندر