فرو چکید همی قطره قطره خون جگر

به نای بلبله ساغر فروگشاده دهن

چو شیرخواره پستان مهربان مادر

ز حلق مرغ صحرایی چو مرغ حق حق گوی

به سان مرغک آذر فروز از منقار

همی به بال و پر خویش برفشاند آذر

قنینه را خفقان و پیاله را یرقان