دولت از نظم تو شد تازه چو گلبن ز مطر

جود را بی کف راد تو محالست وجود

مر عرض را نبود هیچ بقا بی جوهر

ملت از سعی تو شد زنده چو سام از موسی

ملک ایران به تو نازان چو سپهر از خورشید

چرخ ایمان به تو گردان چو فلک از محور

مکنت خصم تو گردد سبب نکبت او