نشنیده ام که خیزد از سرو جویبار

اشک تو انجمست و رخت مهر وکس ندید

کانجا که هست مهر شود انجم آشکار

دیدم بسی که خیزد از جویبار سرو

پروین بروز می ننماید ترا چه شد

کایدون بروز خوشه پروین کنی نثار

جراره از چه پوشی بر ماه نوربخش