این قبا گویی سپهر چارمین بودست از آنک

راستی قول حکیمان را نباشد اعتبار

چشم یک تن روشنی جست ار به بوی پیرهن

چشم خلقی گشت روشن زین قبای شهریار

بوده در وی آفتاب عالم آرا را قرار

یا بهشت جاودان بودست زیراکاندرو

بوده طوبایی که هستش فضل و رحمت برگ و بار