بوده در وی آفتاب عالم آرا را قرار

چشم یک تن روشنی جست ار به بوی پیرهن

چشم خلقی گشت روشن زین قبای شهریار

این قبا گویی سپهر چارمین بودست از آنک

یا بهشت جاودان بودست زیراکاندرو

بوده طوبایی که هستش فضل و رحمت برگ و بار

یا نه همچون عرش اعظم جایگاه جبرئیل