بوده طوبایی که هستش فضل و رحمت برگ و بار

این قبا گویی سپهر چارمین بودست از آنک

بوده در وی آفتاب عالم آرا را قرار

یا بهشت جاودان بودست زیراکاندرو

یا نه همچون عرش اعظم جایگاه جبرئیل

یا نه همچون قلب عارف مظهر پروردگار

پای تا سر آفرینش را همی ماند ملک