قبول می نشود با هزار استغفار

به مهد عدل تو در خواب امن رفته جهان

ولیک بخت تو چون پاسبان بود بیدار

خلاف با تو بود آن گنه که توبه آن

بزرگوارا امیرا مرا یکی خانه است

که تنگ تر بود از چشم مور و دیده مار

به سطح آن نتوان کرد رسم دایره زانک