همیشه هستی و هشیارتر ز هر هشیار

به خنده گفت که مستی شعور را ببرد

تو پس چگونه شوی بی شعور و شعرنگار

یکی بگو ی که این خود چه ساحریست که تو

جواب دادم کای ترک نکته یی بشنو

که تاب شبهه ز دل خیزد از زبان انکار

مدیح شاه به هشیاری ارکببی گوید