تو پس چگونه شوی بی شعور و شعرنگار

به مشک شسته سر خامه را و پاشیده

ز مشک سوده به کافور گوهر شهوار

به خنده گفت که مستی شعور را ببرد

یکی بگو ی که این خود چه ساحریست که تو

همیشه هستی و هشیارتر ز هر هشیار

جواب دادم کای ترک نکته یی بشنو