بهر درخت رسد دشمن تو خون گرید

به گاه جود تو زرین جهد ز بحر بخار

سخا و دست تو پیوسته اند بس که بهم

گمان بری که سخا پود هست و دست تو تار

ز بیم آنکه تواش زان درخت سازی دار

سزد معامله زین پس به خاک راه کنند

که شد ز جود تو از خاک خوارتر دینار