بر سر هر شاخ گل صد خوشه پروین نثار

باغ هایی را که در گلزرشان از بی گلی

در دو صد فصل بهاران کس ندیدی یک هزار

شد چنان آباد از سعیش که گویی کرده چرخ

خلق از طغعان فتادسنند لیک از سعی او

سیلهای آب طغیان کرده اند از هرکنار

بب ن که انهار و قنات و ج ری از هرب ری کند