خلق از طغعان فتادسنند لیک از سعی او

در دو صد فصل بهاران کس ندیدی یک هزار

شد چنان آباد از سعیش که گویی کرده چرخ

بر سر هر شاخ گل صد خوشه پروین نثار

سیلهای آب طغیان کرده اند از هرکنار

بب ن که انهار و قنات و ج ری از هرب ری کند

همچو پرویزن مشبک گشته خاک آن دیار