شد چنان آباد از سعیش که گویی کرده چرخ

باد بی رخصت به صحرا برد نتواند غبار

باغ هایی را که در گلزرشان از بی گلی

در دو صد فصل بهاران کس ندیدی یک هزار

بر سر هر شاخ گل صد خوشه پروین نثار

خلق از طغعان فتادسنند لیک از سعی او

سیلهای آب طغیان کرده اند از هرکنار