چون مجوسان بلبل از ذوق که دارد زمزمه

بر سر این تاج زمرد از که دارد کو کنار

برق ازشوق که می خندد بدین سان قاه قاه

ابر از هجر که می گرید بدین سان زار زار

چون عروسان گلبن از بهر که بندد گوشوار

ابر غواصی نداند از کجا آردگهر

باد رقاصی نداند از چه رقصد در بهار