ابر غواصی نداند از کجا آردگهر

ابر از هجر که می گرید بدین سان زار زار

چون مجوسان بلبل از ذوق که دارد زمزمه

چون عروسان گلبن از بهر که بندد گوشوار

باد رقاصی نداند از چه رقصد در بهار

تاکه گوید باد را بی مقصدی چندی بپوی

تا که گوید ابر را بی موجبی چندین ببار