تاکه گوید باد را بی مقصدی چندی بپوی

چون عروسان گلبن از بهر که بندد گوشوار

ابر غواصی نداند از کجا آردگهر

باد رقاصی نداند از چه رقصد در بهار

تا که گوید ابر را بی موجبی چندین ببار

چهرسوری از چه شد بی غازه زینسان سرخ رنگ

زلف سنبل از چه شد بی شانه زینسان تابدار