بر لاله نهی پای شود پای تو رنجور

تو نرم تر و تازه تری ازگل بربار

از نور مه چارده ماند به رخت رنگ

وز برگ گل تازه خلد بر قدمت خار

بر سایه نهی گام شود گام تو آزار

با حالتی این گونه مرا بس عجب آید

کاین کوه کشیدن نبود نزد تو دشوار