گفتا ز روی من دل لاله است داغدار

گفتم که بار یافت هزاران به گلستان

گفتا زگلستان رخ من به هزار بار

گفتم که لاله داغ بدل دارد از چه روی

گفتم چو سرو کی به کنارم قدم نهی

گفت آن زمان که رانی از دیده جویبار

گفتم به زیر سایه گیسو رخ تو چیست