و رقتیم آیینه گفتا آخر از خود شرم دار

زشت و زیبا هر دو مطبوعست نزد حق پرست

شور و شیرین هر دو ممدوحند نزد حق گزار

عیب مردم پیش ازین می گفتم اندر چشم خلق

با چنین پستی که داری لاف رعنایی مزن

با چنین زشتی که داری تخم زیبایی مکار

عیب جویی را بهل هیچ ار هنر داری بگو