عجزمن چون دید حرزی خواند و از هر سو دمید

گفت می سوزم مپرس این حرف کلا زینهار

عجز کردم لابه کردم کاین سخن سهلست سهل

این عمل را نیز حواهم کز تو ماند یادگار

رو به گردون کرد کم حافظ شو ای پروردگار

وانگهی آهسته چون موری کز او خیزد نفس

گفت درگوشم که نام تیغ میر کامگار