چون مار بپیچید از آن زخم جگرسوز

زانسان که یکی سهم نشیند به وتر بر

فواره سیمش عوض آب فروریخت

بس گوهر ناسفته برآن برکه زر بر

کان کژدم جراره زد او را به جگر بر

ناگاه بتیزید چنان شیخ که بانگش

چون شعر فلانی به جهان گشت سمر بر