ناگاه بتیزید چنان شیخ که بانگش

بس گوهر ناسفته برآن برکه زر بر

چون مار بپیچید از آن زخم جگرسوز

کان کژدم جراره زد او را به جگر بر

چون شعر فلانی به جهان گشت سمر بر

گفتی ز جهان روح یکی کافر حربی

لبیک زد از شوق بر اصحاب سقر بر