چون شعر فلانی به جهان گشت سمر بر

چون مار بپیچید از آن زخم جگرسوز

کان کژدم جراره زد او را به جگر بر

ناگاه بتیزید چنان شیخ که بانگش

گفتی ز جهان روح یکی کافر حربی

لبیک زد از شوق بر اصحاب سقر بر

مغز من از آن گند پراکند و ز نفرت