گفتی ز جهان روح یکی کافر حربی

کان کژدم جراره زد او را به جگر بر

ناگاه بتیزید چنان شیخ که بانگش

چون شعر فلانی به جهان گشت سمر بر

لبیک زد از شوق بر اصحاب سقر بر

مغز من از آن گند پراکند و ز نفرت

گفتم که تفو باد براین گنده ممر بر