صدراعظم خلق را چون آصف بن برخیا

جمله را سرپنجه عزمش به یکدم کرد باز

شاه پنداری سلیمان بود کز انگشت او

اهرمن خویی به حیلت قصد خاتم کرد باز

آگه از کردار دیو و حالت جم کرد باز

اسم شه را خواند و بر آن دیو بد گوهر دمید

قصه کوته هرچه کرد آن اسم اعظم کرد باز