شاه پنداری سلیمان بود کز انگشت او

ایزدش با رشته تقدیر محکم کرد باز

صدهزاران عقده بود از حلم شه درکارها

جمله را سرپنجه عزمش به یکدم کرد باز

اهرمن خویی به حیلت قصد خاتم کرد باز

صدراعظم خلق را چون آصف بن برخیا

آگه از کردار دیو و حالت جم کرد باز